رسائل حبیب

Rasael Habib

محضر سرور مهر پرور و فضیلت محور جناب آقای مهندس جمالی نسب
ساعت ٤:۱٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/۱٢/۱   کلمات کلیدی: نثر ،نثر مسجع ،منشآت ،رسائل

محضر سرور مهر پرور و  فضیلت محور  جناب آقای مهندس جمالی نسب

مدیر عامل محترم شرکت سرمایه گذاری صندوق باز نشستگی صنعت نفت

عرض سلام و تبریکات

سپاس خاص  خدایی را که از فضل سبحانی او بار دیگر نجم افتخار به ساحت روحانی درخشیدن گرفت  و ستاره اقبال به ساعت رحمانی مطابق افتاد تا شیرمردی  به راه شیری  ،  کهکشان دولت خواب را به نور جمالی از نسب طاهر ، باهر گردانید و آسمان ملت بی آب را به کمالی از حسب کامل ، به ظاهر رسانید  .   جوانان به شوق  آن ،   سرود  بیآراستند و بازنشستگان بدان ورود ، آرام دل یافته و باز نشستند . حسودان به چشم تنگی  نیاسودند و عنودان به نیرنگی نغنودند

 پشت دو تای فلک راست شد از خرمی                      تا چو تو فرزند زاد مادر ایام را

 حکمت محض است اگر لطف جهان آفرین                خاص کند بنده ای مصلحت عام را

حقیر نیز به طالع مبارک آنجنابعالی چنان به وجد آمدم  کز سر ذوق عنان وقارم به نقص  مبتلا و اندام فوقم از شوق به رقص گرفتار آمد

چه مبارک سحری بود و چه فرخنده شبی

چاره وقار آن دیدم  تا به رسم  شاکری جامه چاکری بر قامه نمایم و اسباب قلم را اقامه ،  و بسان شاطری تنور رقم را چنان بی افروزم که  از  مایصنعون  آن  ، شور از ورق  و از مایسطرون آن ،  نون از قلم بر آید

 گر مطرب حریفان این پارسی بخواند                  در رقص و حالت آرد پیران پارسا را

لیک  از این روی ،  مرقومه پیش روی  ، عریضه عتیقه  پر نقیصه ای میباشد  که از ذهن مهجور و فکر رنجور این حقیر تراویده و  نقش از قلم بسته است و ریشه در اندیشه  بی پیشه این مخلص دارد ، چرا که سالی است دست بر دل و پای در گِل   در گوشه بی توشه  منزل  به زانوی زار نشسته ام  و بسان طفلی نجیب دل به اَمّن یُجیب بسته ام و  پیوسته  با  خیال در پی  ریال  روضه خوانی میکنم و عیال نیز پیوسته  آیه  لا تُنقُصوا المیکال را نوحه سرائی  ،  و چندیست  روزگار فریب   بر  آواز حبیب   ساز غریب   مینوازد و نمیدانم به کدام نحوی از من سهوی یا لغوی دیده و شنیده  است که بدین خطا عنان عطا را چنان تنگ گرفته است که مدام پایم به سنگ قضا لنگ میرود و دستم به سوگ عزا بر سنگ   و عنقریب  صورت به سیلی های مکرر نیلی مکدر گردد و آبرویم به جوی کویم بپیوندد

آبرو میرود ای ابر خطا پوش ببار  

از خدا  کتمان نیست و از شما چرا پنهان ؟  که دل  این درویش  ریش است و اندیشه سال نو در پیش  که  نه  در  پِی   لقمه ای اندوخته داریم  و  نه رقعه ای دوخته و از میراث گذشتگان  نیز  نه طاقچه عتیقه ای مانده و نه باغچه میوه ای   تا شیوه ای سبب سازیم و طرحی نو در اندازیم و  حال ملال را به مال حلال بزدائیم  و ذِمّه معاش گران  به آش ارزان بری سازیم .

جناب آقای جمالی نسب ، کنون که بخت شاهی  برین آن حسب و تخت جمالی قرین آن نسب گشته  طمع در افسانه شاه و گدا برده و عرض میدارم :                                                                                                                

چه شود که پادشاهی بنوازد این گدا را

در پایان ، عرض تقصیر دارم تا آرام پای لنگ از میدان تنگ این ورق به شرم و عرق بیرون کشم و سودای بلاغت فرو نهم و سر به صحرای صراحت برده و عرض درخواست تسلیم نمایم که ------------------------------------------- این فرسوده نار جحیم را به آن دار نعیم  ---  نموده و مددی به این بی عدد رسانند  تا هم جان علیل از آتش خلیل گلستان گیرد و هم صفیر شوم بوم از بام این  صغیر  رحل قبور نماید  انشاء ا...

بیش از این مصدع نمیشوم  ،  چنانچه عمری بود و توفیق یار ، باقی در شرف تلاقی بعرض شریف خواهم رسانید  .    پیروز و موید باشید  .

                                                               87/1/21            

 ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ